ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ!

20% ΕΚΠΤΩΣΗ

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ 

ΓΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ

ΣΤΟ 2103300443

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗ

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο

του Δρ Ανδρέα Γεωργαλλίδη στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα 

VIDEO: https://diavlos.grnet.gr/room/1607?eventid=5117&vod=5090_session

 Στις 23 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε, στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα, η παρουσίαση του δίγλωσσου βιβλίου του Δρ Ανδρέα Γεωργαλλίδη* με τίτλο Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο. Στην εκδήλωση μίλησαν ο Άγγελος Ευαγγέλου (Λέκτορας Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Kent) και ο Ανδρέας Αντζουλής (Επιστημονικός Συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κύπρου).

 Στο πρώτο μέρος της παρουσίασής του, ο Δρ Ευαγγέλου αναφέρθηκε στο έργο του μεταφραστή και στις γενικότερες αρχές που διέπουν τη διαδικασία της μετάφρασης, επικεντρώνοντας τις αναφορές του στους σημαντικότερους σταθμούς της Ιστορίας και της Θεωρίας της μετάφρασης. Κάνοντας μία σύντομη ιστορική αναδρομή, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο τα ιστορικά, ιδεολογικά και αισθητικά συμφραζόμενα μιας εποχής επηρεάζουν την προσέγγιση που θα υιοθετήσει ο μεταφραστής απέναντι στο πρωτότυπο κείμενο και συνεπώς το αποτέλεσμα της μετάφρασης.

 Ο Δρ Ευαγγέλου αναφέρθηκε σε στερεότυπες θέσεις, όπως: «καμιά μετάφραση δεν είναι τόσο καλή όσο το πρωτότυπο», «η μετάφραση περιέχει μίαν παραδοξότητα», «ο μεταφραστής είναι προδότης», κ.λπ., ώστε να τις καταρρίψει, στηριζόμενος στην αδιαμφισβήτητη αρχή ότι κάθε μεταφραστική προσέγγιση παραμένει άρρηκτα δεμένη με την τέχνη της ερμηνευτικής. Υπό μίαν οντολογική έννοια, η μετάφραση αποτελεί ανάγνωση, η οποία εξ’ ορισμού προϋποθέτει και εμπεριέχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Αναφερόμενος στους παράγοντες που επηρέασαν τις δικές του αποφάσεις, κατά τη μετάφραση της ποιητικής συλλογής του Ανδρέα Γεωργαλλίδη ελάχιστα περισσότερο άδειο, ο Δρ Ευαγγέλου χαρακτήρισε τη διαδικασία της μετάφρασης του συγκεκριμένου έργου σαν μίαν «άσκηση ακροβασίας». Σε αυτό, το δεύτερο μέρος της ομιλίας του, ο Δρ Ευαγγέλου παρέθεσε κάποια δείγματα στενής ανάγνωσης των «αντι-στίχων» του Γεωργαλλίδη για να αποδείξει το δυσανάλογο μεταξύ της επιγραμματικότητας και της αφαιρετικής τους διάθεσης από τη μια, και του φιλοσοφικού του «βάρους» από την άλλη. Συνεπώς, αυτή η δυναμική και άκρως ενδιαφέρουσα δυσαναλογία είναι που καθιστά τη μετάφραση των «αντι-στίχων» ιδιαίτερα δύσκολη.

Ο Δρ Ανδρέας Αντζουλής αναφέρθηκε αρχικά στο προλογικό σημείωμα της συλλογής, το οποίο επισκιάζει κάθε ερμηνευτική προσπάθεια οδηγώντας σε μίαν υπό όρους παρουσίαση – και όχι ερμηνεία – του περιεχομένου της ποιητικής συλλογής. Ο αναγνώστης – κριτικός έχοντας επίγνωση της έως τώρα ποιητικής παραγωγής του Ανδρέα Γεωργαλλίδη διαπιστώνει ότι ο χαρακτηριζόμενος ως «ποιητής του κενού», αποστασιοποιείται βαθμηδόν από τη συμβατική ποιητική γραφή και – γόνιμα επηρεαζόμενος από τα φιλοσοφικά του αναγνώσματα – μετατρέπεται σε «ποιητή της σιωπής και της ακέραιας λέξης». Ο ποιητής αντιμετωπίζει με βαθιά επίγνωση και δέος τον χώρο της σιωπής και του ανείπωτου και υποχωρεί καταθέτοντας Απόλυτες λέξεις που φέρουν Υψηλά νοήματα, λέξεις-σκέψεις και λέξεις-εικόνες. Σύμφωνα με τον Δρ Αντζουλή, οι «μετρημένες λέξεις» στις οποίες αναφέρεται ο ποιητής, καθοδηγούν την ερμηνευτική πράξη καθιστώντας μάταιη την αναζήτηση νοήματος. Ο ανοικειωτικός χαρακτήρας των «αντι-στίχων» της συλλογής αναγκάζει τον αναγνώστη να σταθεί στα εν δυνάμει νοήματα που εκπηγάζουν από τις λέξεις και να λειτουργήσει σε άμεση συνάφεια με τον προσδιορισμό και τον επαναπροσδιορισμό του Είναι του, ανατρέποντας την τάξη των αναπαραστάσεων και των εικόνων που κρύβει μέσα του.

Ο Δρ Αντζουλής επικεντρώθηκε στη συνέχεια στις φιλοσοφικές επιδράσεις που αναδύονται μέσα από τους στίχους του Ανδρέα Γεωργαλλίδη και οι οποίες δεν περιορίζονται στη φιλοσοφική θεωρία του Ludwig Wittgenstein, στην οποία και έχει εντρυφήσει, αλλά την υπερβαίνουν και συναντούν, στον χώρο της θεωρίας – φιλοσοφίας της γλώσσας και της λογοτεχνίας, θεωρητικούς όπως τον Heinrich von Kleist, τον Roland Barthes, τον Roman Jakobson, τον Lev Jakubinsky, τον Viktor Shklovsky και τον Paul de Man.

 Στην αντιφώνησή του, ο ποιητής δήλωσε αναρμόδιος να μιλήσει για την αξία του βιβλίου του, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι η όποια αξία του βιβλίου δεν θα πρέπει να δοθεί από τον ίδιο, αλλά από τον αναγνώστη. Εξήγησε, με φιλοσοφική διάθεση, πως αναφερόμενος στην αξία του βιβλίου δεν εννοεί κάτι το οποίο έχει να κάνει με το νόημα-κατανόηση του έργου, αφού - όπως καταγράφει στην εισαγωγή του - δεν υπάρχει κάτι μέσα σ’ αυτό για να κατανοηθεί. Σύμφωνα με τον ποιητή, εάν το βιβλίο αυτό έχει κάποια φιλοδοξία, αυτή θα πρέπει να περιορίζεται στο εξής: ο αναγνώστης του έργου να καταφέρει να δραπετεύσει από το φάντασμα της γλώσσας, να υπερβεί τους αντι-στίχους φαινόμενα και να οδηγηθεί στους στίχους νοούμενα των πραγμάτων. Ο ποιητής ισχυρίστηκε πως στην περίπτωση που οι αντι-στίχοι του βιβλίου του παράγουν κάποιου είδους προϋποθέσεις αισθητικής, τότε οι χωρίς νόημα προτάσεις του βιβλίου είναι δυνατό να διεγείρουν το αίσθημα του ωραίου – κάτι υψηλό – ένα απόλυτο μετα-είναι. Αυτό είναι δυνατό να δημιουργήσει μίαν αίσθηση βάθους, μία μετα-σιωπή, δηλαδή μία σιωπή που να μπορεί να δείξει μίαν άλλη βαθύτερη σιωπή, ενθαρρύνοντας έτσι την ιδέα ότι ακόμη και αν τα πράγματα - σε ένα πρώτο επίπεδο - φαίνονται να είναι αισθητικά αδύνατα, θα μπορούσαν, σε ένα δεύτερο επίπεδο, να μετατραπούν σε αισθητικά δυνατά. Ίσως εκείνος ο αναγνώστης που θα μπορέσει να ανακαλύψει αυτήν την προοπτική, να κατορθώσει, σύμφωνα με την εισαγωγή του βιβλίου, να συνθέσει το ποίημα το οποίο δοκίμασε να γράψει ο ίδιος ο ποιητής και ο οποίος, αφού απέτυχε, άφησε ασυγύριστα συγυρισμένα τα κομμάτια του στο βιβλίο. 

 * O Δρ Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK). Εξέδωσε επτά ποιητικές συλλογές. Το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Επιπρόσθετα, μετέφρασε το Tractatus Logico-Philosophicus στα ελληνικά (Ίαμβος, 2016) και είναι ο συγγραφέας του έργου From Theory to Mysticism: the Unclarity of the NotionObjectin Wittgensteins Tractatus (Cambridge Scholars, 2018), έργο το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε μετάφραση του ιδίου (Ίαμβος, 2018).

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Α

Αχιλλέας Α. Αναγνώστου

Αυγερινός Ανδρέου

Παύλος Ανδριάς

Απολλώνιος ο Ρόδιος 

Μπάμπης Αρώνης

Β

Ludwig Wittgenstein

Ελευθερία Βαρελά - Νερατζόπουλου

Γιάννης Βασιλακόπουλος

Πηνελόπη Βασιλειάδου

Γιώργος Βουγιουκλάκης

Γ

Λεωνίδας Γαλάζης

Ανδρέας Α. Γεωργαλλίδης

Πόπη Γιαβρούτα

Βαγγέλης Γιολδάσης

Ασπασία Γκιόκα

Καλλιόπη Γραμμένου

Δ

Χάρης Δαγαλάκης

Αλεξάνδρα Δάλλες

Χριστίνα Δαμασκηνού

Νίκος Δάφνης

Παναγιώτης Δ. Δημόπουλος

Βίκυ Διαμαντή - Σωτηριάδη

Δώρος

Ε

Ζ

Ευάγγελος Ζάππας

Χρήστος Ζάχος

Σήφης Ζερβουδάκης

Αθηνά Ζουράρη

Έλλη Ζώη

Η

Ησίοδος

Θ

Τάνια Θεοδοσίου

Καίτη Θηραίου

Χρύσα Θιακού

Ι

Κ

Καίτη Καγκαράκη

Αγησίλαος Β. Καλαμαράς

Αργύρης Κάλτσιος

Ερρίκος Καλύβας

Λίζα Κάντα - Τριτάκη

Ευδοκία Καραγιάννη

Ευάγγελος Ι. Καραφωτάκης

Μάνος Καστέλης

Γιώργος Κιουρτίδης

Θάνος Κιτσικόπουλος

Θάνος Κονδύλης

Αντώνης Χ. Κούρος

Ευάγγελος Δ. Κουτιβής

Νότα Κυμοθόη

Γιώργος Κυπραίος

Ανδρέας Κυριακού

Σταύρος Κωτίδης

 

Λ

Παύλος Λάλος

Ευάγγελος Λέλης

Κωνσταντίνος Περ. Λιακάκης

Άντα Λιάκου - Μπαξεβανάκη

Παναγιώτης Ι. Λυμπερόπουλος

Μ

Λεωνίδας Μακαντάσης

Αλέξανδρος Μέγας

Μελία

Άρης Μιχαήλ

Ελένη Μουρτίκα

Γεώργιος Σπ. Μπαρμπαρούσης

Αιμίλιος Μπαρμπάτος

Άντα Μπενάκη - Παλαιολογοπούλου

Κατερίνα Μποζώνη

Ν

Φρίντριχ Νίτσε

Κώστας Νησιώτης

Π. Η. Νικολακόπουλος

Σίσσυ Νικολάου - Βαλιούλη

Δημήτρης Νίκου

Ξ

Ο

Όσκαρ Γουάιλντ

Π

Αθανασία Παγίδα

Γεωργία Παντελή - Δαλιέτου

Ισμήνη Παπαδουλάκη

Αριστοτέλης Παπανικολάου

Νινέτ Παυλοπούλου

Σταύρος Πετρακίδης

Δημήτρης Πολίτης

Ρ

Joseph Roth

Θανάσης Κ. Ρούσσος

Σ

Ζ. Σάνα

Χριστίνα Σεμίδαλης

Γιώτα Σούσουλα

Άγγελος Σπάρταλης

Γιώργος Σπυράκης

Γρηγόριος Γ. Σπυράκης Θέσβιος

Σπυριδούλα Σπυριδοπούλου

Αριστοτέλης Στάθης

Φίλιππος Γ. Στάμου

Δημήτρης Γ. Στεργίου

Μάρκος Συνοδινός

Ελίνα Σωτηροπούλου - Φίλιππα

Τ

Αγλαΐα Μ. Τάτση

Κωνσταντίνος Τσακίρης

Άννα Τσαλουκίδου

Υ

Φ

Γεώργιος Φάραχ

Ιωάννης Φαρμάκης

Νικόλαος Γ. Φιλιππίδης

Πελαγία Φυτοπούλου

Χ

Γιάννης Χαμπάκης

Βάσω Χρήστου

Χρήστος Χρήστου

Σταύρος Ν. Χριστοδουλάκης

Γεώργιος Θ. Χρύσης

Ψ

Ω

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ

O Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK). Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές Αντικείμενες Ημιευθείες (1998), Παγωμένο Kενό στους 516oC (2001), Κλειδωμένες Θάλασσες (2003), Όταν Βυθίζεται το Πιάνο (2004), Χρώματα Απέναντι (2007), Το Πιάνο Κόπασε (2011) σε ψηφιακή μορφή και την ποιητική συλλογή Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο (2018). Το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Μετέφρασε το Tractatus Logico-Philosophicus στα ελληνικά (Ίαμβος, 2016) και είναι ο συγγραφέας του έργου From Theory to Mysticism: the Unclarity of the Notion ‘Object’ in Wittgenstein’s Tractatus (Cambridge Scholars, 2018).

ΑΘΗΝΑ ΖΟΥΡΑΡΗ

Η Αθηνά Ζουράρη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου ζει τα τελευταία χρόνια.

Αυτό είναι το τρίτο βιβλίο της συγγραφέως.

Επικοινωνία με τη συγγραφέα: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Το κάλπικο ζύγι

Το "Κάλπικο ζύγι" περιγράφει την ερωτική περιπέτεια ενός επιθεωρητή μέτρων και σταθμών με μία τσιγγάνα, στα χρόνια της Αυστρο-ουγγρικής Μοναρχίας.

 Το κάλπικο ζύγι

Περιγράφοντας την ιδιοσυγκρασία του στον φίλο του Bernardvon Brentano, ο Joseph Roth λέει μεταξύ άλλων: "Γίνομαι ολοένα πιο μοναχικός. Πιο εκδηλωτικός στις λεπτομέρειες της ζωής σε ό,τι αφορά το γούστο, το φαγητό, την ενδυμασία, τα ρεστοράν και τις απολαύσεις παρά σε ό,τι αφορά αρχές και φιλοσοφίες... Απεχθάνομαι την ευπρέπεια όταν συνδυάζεται με την περιορισμένη ευφυία. Και οι δήθεν ευπρεπείς με μισούν κι αυτοί..."
Το "Κάλπικο ζύγι" περιγράφει την ερωτική περιπέτεια ενός επιθεωρητή μέτρων και σταθμών με μία τσιγγάνα, στα χρόνια της Αυστρο-ουγγρικής Μοναρχίας. 
Όπως σε όλα τα βιβλία του Joseph Roth, η κατάληξη του πρωταγωνιστή αποβαίνει μοιραία, έχοντας ωστόσο γευτεί τους γλυκούς καρπούς του τυχοδιωκτισμού, ακολουθώντας τον δρόμο της καρδιάς του.

Ίαμβος 2018, 136 σελ. 

ISBN 978-618-5119-55-3

Βιογραφικό Joseph Roth

Ο Γιόζεφ Ροτ γεννήθηκε το 1894 από εβραίους γονείς στην Ανατολική Γαλικία (σημερινή Ουκρανία). Σπούδασε φιλοσοφία και γερμανική φιλολογία στο Λέμπεργκ και στη Βιέννη. Το 1916 κατάχθηκε στον αυστριακό στρατό και έλαβε μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Στο διάστημα του μεσοπολέμου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη Βιέννη και στο Βερολίνο, όπου έζησε δώδεκα χρόνια (μετά το 1920). Ήδη από το 1922 εντοπίζει και στηλιτεύει από τους πρώτους τον Χίτλερ. Εβραίος ο ίδιος, ασκεί έντονη κριτική στη συμβιβαστική στάση της εβραϊκής κοινότητας. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Το δίχτυ της αράχνης", δημοσιεύτηκε το 1923 σε συνέχειες σε αυστριακή εφημερίδα και είχε αρκετή επιτυχία. Το 1926 έμεινε τέσσερις μήνες στη Σοβιετική Ένωση όπου αρχίζει να γράφει τα μυθιστορήματα "Φυγή χωρίς τέλος" και "Ο βουβός προφήτης". Από το 1932 δηλώνει σ' ένα φίλο του: "Πρέπει να φύγουμε. Θα κάψουν τα βιβλία μας και θα είμαστε εμείς ο στόχος... Πρέπει να φύγουμε ώστε μόνο τα βιβλία μας να παραδοθούν στην πυρά." Στις 30 Ιανουαρίου του 1933, τη μέρα που ο Χίτλερ αναγορεύεται καγκελάριος του Ράιχ, ο Ροτ μεταναστεύει οριστικά στο Παρίσι, όπου θα περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του φτωχός και αλκοολικός, ως το θάνατό του το 1939. Άφησε έργο εκτεταμένο και ποικίλο: δεκατρία μυθιστορήματα, οχτώ μεγάλα αφηγήματα, τρεις τόμους δοκιμίων και ανταποκρίσεων, αμέτρητα άρθρα. Κυριότερα μυθιστορήματά του: "Hotel Savoy" (1924), "Φυγή χωρίς τέλος" (1927), "Το εμβατήριο Ραντέτσκι" (1932) και "Η κρύπτη των Καπουτσίνων" (1938). Στο κύκνειο άσμα του, "Ο θρύλος του Αγίου Πότη" (1939), ο Ροτ χωρίς να αυτοβιογραφείται, δίνει μια γλαφυρή, γλυκιά και ταυτόχρονη τραγική μυθιστορία της απόλυτης παράδοσης στο πάθος του.

Βιογραφικό Κώστας Νησιώτης

Ο Κώστας Νησιώτης ασχολείται με την συγγραφή, την ποίηση και τη μετάφραση. Με το ψευδώνυμο Κώστας Παρίσης έχει μεταφράσει το έργο του Khalil Gibran "Ο προφήτης" (εκδόσεις Printa, 2001· 2004). Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές "Όταν σβήσουν τα φώτα" (Ίαμβος, 2009), "Βραδινές ψιχάλες" (Ίαμβος, 2010) και τη συλλογή διηγημάτων "Το επιτύμβιο" (Ιδεόγραμμα, 2009). Το 2013 κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις Κέδρος μια ανθολόγηση του έργου του Soeren Kierkegaard, μεταφρασμένη από τα Αγγλικά, την οποία ο Κώστας Νησιώτης τιτλοφορεί ως "Το κεντρί της ύπαρξης". Το 2017 κυκλοφορεί απο τις Εκδόσεις Ίαμβος μια ανθολόγηση του έργου του Friedrich Nietzsche, επίσης μεταφρασμένη από τα Αγγλικά, με τίτλο "Με το βλέμμα του Nietzsche", η οποία επανεκδίδεται το 2018 με τον τίτλο: "Friedrich Nietzsche. Επιλογές από τα έργα του." Από τις εκδόσεις Ίαμβος κυκλοφορεί το θεατρικό του Oscar Wilde: ''Η Βέρα ή οι Νιχιλιστές" και η νουβέλα του Joseph Roth ''Το κάλπικο ζύγι'' σε μετάφραση του ιδίου.



Τιμή:9.9 ευρώ

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ!

20% ΕΚΠΤΩΣΗ

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ 

ΓΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ

ΣΤΟ 2103300443

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗ

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο

του Δρ Ανδρέα Γεωργαλλίδη στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα 

VIDEO: https://diavlos.grnet.gr/room/1607?eventid=5117&vod=5090_session

 Στις 23 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε, στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα, η παρουσίαση του δίγλωσσου βιβλίου του Δρ Ανδρέα Γεωργαλλίδη* με τίτλο Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο. Στην εκδήλωση μίλησαν ο Άγγελος Ευαγγέλου (Λέκτορας Συγκριτικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Kent) και ο Ανδρέας Αντζουλής (Επιστημονικός Συνεργάτης του Πανεπιστημίου Κύπρου).

 Στο πρώτο μέρος της παρουσίασής του, ο Δρ Ευαγγέλου αναφέρθηκε στο έργο του μεταφραστή και στις γενικότερες αρχές που διέπουν τη διαδικασία της μετάφρασης, επικεντρώνοντας τις αναφορές του στους σημαντικότερους σταθμούς της Ιστορίας και της Θεωρίας της μετάφρασης. Κάνοντας μία σύντομη ιστορική αναδρομή, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο τα ιστορικά, ιδεολογικά και αισθητικά συμφραζόμενα μιας εποχής επηρεάζουν την προσέγγιση που θα υιοθετήσει ο μεταφραστής απέναντι στο πρωτότυπο κείμενο και συνεπώς το αποτέλεσμα της μετάφρασης.

 Ο Δρ Ευαγγέλου αναφέρθηκε σε στερεότυπες θέσεις, όπως: «καμιά μετάφραση δεν είναι τόσο καλή όσο το πρωτότυπο», «η μετάφραση περιέχει μίαν παραδοξότητα», «ο μεταφραστής είναι προδότης», κ.λπ., ώστε να τις καταρρίψει, στηριζόμενος στην αδιαμφισβήτητη αρχή ότι κάθε μεταφραστική προσέγγιση παραμένει άρρηκτα δεμένη με την τέχνη της ερμηνευτικής. Υπό μίαν οντολογική έννοια, η μετάφραση αποτελεί ανάγνωση, η οποία εξ’ ορισμού προϋποθέτει και εμπεριέχει το στοιχείο της υποκειμενικότητας. Αναφερόμενος στους παράγοντες που επηρέασαν τις δικές του αποφάσεις, κατά τη μετάφραση της ποιητικής συλλογής του Ανδρέα Γεωργαλλίδη ελάχιστα περισσότερο άδειο, ο Δρ Ευαγγέλου χαρακτήρισε τη διαδικασία της μετάφρασης του συγκεκριμένου έργου σαν μίαν «άσκηση ακροβασίας». Σε αυτό, το δεύτερο μέρος της ομιλίας του, ο Δρ Ευαγγέλου παρέθεσε κάποια δείγματα στενής ανάγνωσης των «αντι-στίχων» του Γεωργαλλίδη για να αποδείξει το δυσανάλογο μεταξύ της επιγραμματικότητας και της αφαιρετικής τους διάθεσης από τη μια, και του φιλοσοφικού του «βάρους» από την άλλη. Συνεπώς, αυτή η δυναμική και άκρως ενδιαφέρουσα δυσαναλογία είναι που καθιστά τη μετάφραση των «αντι-στίχων» ιδιαίτερα δύσκολη.

Ο Δρ Ανδρέας Αντζουλής αναφέρθηκε αρχικά στο προλογικό σημείωμα της συλλογής, το οποίο επισκιάζει κάθε ερμηνευτική προσπάθεια οδηγώντας σε μίαν υπό όρους παρουσίαση – και όχι ερμηνεία – του περιεχομένου της ποιητικής συλλογής. Ο αναγνώστης – κριτικός έχοντας επίγνωση της έως τώρα ποιητικής παραγωγής του Ανδρέα Γεωργαλλίδη διαπιστώνει ότι ο χαρακτηριζόμενος ως «ποιητής του κενού», αποστασιοποιείται βαθμηδόν από τη συμβατική ποιητική γραφή και – γόνιμα επηρεαζόμενος από τα φιλοσοφικά του αναγνώσματα – μετατρέπεται σε «ποιητή της σιωπής και της ακέραιας λέξης». Ο ποιητής αντιμετωπίζει με βαθιά επίγνωση και δέος τον χώρο της σιωπής και του ανείπωτου και υποχωρεί καταθέτοντας Απόλυτες λέξεις που φέρουν Υψηλά νοήματα, λέξεις-σκέψεις και λέξεις-εικόνες. Σύμφωνα με τον Δρ Αντζουλή, οι «μετρημένες λέξεις» στις οποίες αναφέρεται ο ποιητής, καθοδηγούν την ερμηνευτική πράξη καθιστώντας μάταιη την αναζήτηση νοήματος. Ο ανοικειωτικός χαρακτήρας των «αντι-στίχων» της συλλογής αναγκάζει τον αναγνώστη να σταθεί στα εν δυνάμει νοήματα που εκπηγάζουν από τις λέξεις και να λειτουργήσει σε άμεση συνάφεια με τον προσδιορισμό και τον επαναπροσδιορισμό του Είναι του, ανατρέποντας την τάξη των αναπαραστάσεων και των εικόνων που κρύβει μέσα του.

Ο Δρ Αντζουλής επικεντρώθηκε στη συνέχεια στις φιλοσοφικές επιδράσεις που αναδύονται μέσα από τους στίχους του Ανδρέα Γεωργαλλίδη και οι οποίες δεν περιορίζονται στη φιλοσοφική θεωρία του Ludwig Wittgenstein, στην οποία και έχει εντρυφήσει, αλλά την υπερβαίνουν και συναντούν, στον χώρο της θεωρίας – φιλοσοφίας της γλώσσας και της λογοτεχνίας, θεωρητικούς όπως τον Heinrich von Kleist, τον Roland Barthes, τον Roman Jakobson, τον Lev Jakubinsky, τον Viktor Shklovsky και τον Paul de Man.

 Στην αντιφώνησή του, ο ποιητής δήλωσε αναρμόδιος να μιλήσει για την αξία του βιβλίου του, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι η όποια αξία του βιβλίου δεν θα πρέπει να δοθεί από τον ίδιο, αλλά από τον αναγνώστη. Εξήγησε, με φιλοσοφική διάθεση, πως αναφερόμενος στην αξία του βιβλίου δεν εννοεί κάτι το οποίο έχει να κάνει με το νόημα-κατανόηση του έργου, αφού - όπως καταγράφει στην εισαγωγή του - δεν υπάρχει κάτι μέσα σ’ αυτό για να κατανοηθεί. Σύμφωνα με τον ποιητή, εάν το βιβλίο αυτό έχει κάποια φιλοδοξία, αυτή θα πρέπει να περιορίζεται στο εξής: ο αναγνώστης του έργου να καταφέρει να δραπετεύσει από το φάντασμα της γλώσσας, να υπερβεί τους αντι-στίχους φαινόμενα και να οδηγηθεί στους στίχους νοούμενα των πραγμάτων. Ο ποιητής ισχυρίστηκε πως στην περίπτωση που οι αντι-στίχοι του βιβλίου του παράγουν κάποιου είδους προϋποθέσεις αισθητικής, τότε οι χωρίς νόημα προτάσεις του βιβλίου είναι δυνατό να διεγείρουν το αίσθημα του ωραίου – κάτι υψηλό – ένα απόλυτο μετα-είναι. Αυτό είναι δυνατό να δημιουργήσει μίαν αίσθηση βάθους, μία μετα-σιωπή, δηλαδή μία σιωπή που να μπορεί να δείξει μίαν άλλη βαθύτερη σιωπή, ενθαρρύνοντας έτσι την ιδέα ότι ακόμη και αν τα πράγματα - σε ένα πρώτο επίπεδο - φαίνονται να είναι αισθητικά αδύνατα, θα μπορούσαν, σε ένα δεύτερο επίπεδο, να μετατραπούν σε αισθητικά δυνατά. Ίσως εκείνος ο αναγνώστης που θα μπορέσει να ανακαλύψει αυτήν την προοπτική, να κατορθώσει, σύμφωνα με την εισαγωγή του βιβλίου, να συνθέσει το ποίημα το οποίο δοκίμασε να γράψει ο ίδιος ο ποιητής και ο οποίος, αφού απέτυχε, άφησε ασυγύριστα συγυρισμένα τα κομμάτια του στο βιβλίο. 

 * O Δρ Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK). Εξέδωσε επτά ποιητικές συλλογές. Το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Επιπρόσθετα, μετέφρασε το Tractatus Logico-Philosophicus στα ελληνικά (Ίαμβος, 2016) και είναι ο συγγραφέας του έργου From Theory to Mysticism: the Unclarity of the NotionObjectin Wittgensteins Tractatus (Cambridge Scholars, 2018), έργο το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε μετάφραση του ιδίου (Ίαμβος, 2018).

Κραυγές στην παγωμένη λίμνη

Οι «Κραυγές στην παγωμένη λίμνη», στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο του Ηρακλείου Αττικής

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Α

Αχιλλέας Α. Αναγνώστου

Αυγερινός Ανδρέου

Παύλος Ανδριάς

Απολλώνιος ο Ρόδιος 

Μπάμπης Αρώνης

Β

Ludwig Wittgenstein

Ελευθερία Βαρελά - Νερατζόπουλου

Γιάννης Βασιλακόπουλος

Πηνελόπη Βασιλειάδου

Γιώργος Βουγιουκλάκης

Γ

Λεωνίδας Γαλάζης

Ανδρέας Α. Γεωργαλλίδης

Πόπη Γιαβρούτα

Βαγγέλης Γιολδάσης

Ασπασία Γκιόκα

Καλλιόπη Γραμμένου

Δ

Χάρης Δαγαλάκης

Αλεξάνδρα Δάλλες

Χριστίνα Δαμασκηνού

Νίκος Δάφνης

Παναγιώτης Δ. Δημόπουλος

Βίκυ Διαμαντή - Σωτηριάδη

Δώρος

Ε

Ζ

Ευάγγελος Ζάππας

Χρήστος Ζάχος

Σήφης Ζερβουδάκης

Αθηνά Ζουράρη

Έλλη Ζώη

Η

Ησίοδος

Θ

Τάνια Θεοδοσίου

Καίτη Θηραίου

Χρύσα Θιακού

Ι

Κ

Καίτη Καγκαράκη

Αγησίλαος Β. Καλαμαράς

Αργύρης Κάλτσιος

Ερρίκος Καλύβας

Λίζα Κάντα - Τριτάκη

Ευδοκία Καραγιάννη

Ευάγγελος Ι. Καραφωτάκης

Μάνος Καστέλης

Γιώργος Κιουρτίδης

Θάνος Κιτσικόπουλος

Θάνος Κονδύλης

Αντώνης Χ. Κούρος

Ευάγγελος Δ. Κουτιβής

Νότα Κυμοθόη

Γιώργος Κυπραίος

Ανδρέας Κυριακού

Σταύρος Κωτίδης

 

Λ

Παύλος Λάλος

Ευάγγελος Λέλης

Κωνσταντίνος Περ. Λιακάκης

Άντα Λιάκου - Μπαξεβανάκη

Παναγιώτης Ι. Λυμπερόπουλος

Μ

Λεωνίδας Μακαντάσης

Αλέξανδρος Μέγας

Μελία

Άρης Μιχαήλ

Ελένη Μουρτίκα

Γεώργιος Σπ. Μπαρμπαρούσης

Αιμίλιος Μπαρμπάτος

Άντα Μπενάκη - Παλαιολογοπούλου

Κατερίνα Μποζώνη

Ν

Φρίντριχ Νίτσε

Κώστας Νησιώτης

Π. Η. Νικολακόπουλος

Σίσσυ Νικολάου - Βαλιούλη

Δημήτρης Νίκου

Ξ

Ο

Όσκαρ Γουάιλντ

Π

Αθανασία Παγίδα

Γεωργία Παντελή - Δαλιέτου

Ισμήνη Παπαδουλάκη

Αριστοτέλης Παπανικολάου

Νινέτ Παυλοπούλου

Σταύρος Πετρακίδης

Δημήτρης Πολίτης

Ρ

Joseph Roth

Θανάσης Κ. Ρούσσος

Σ

Ζ. Σάνα

Χριστίνα Σεμίδαλης

Γιώτα Σούσουλα

Άγγελος Σπάρταλης

Γιώργος Σπυράκης

Γρηγόριος Γ. Σπυράκης Θέσβιος

Σπυριδούλα Σπυριδοπούλου

Αριστοτέλης Στάθης

Φίλιππος Γ. Στάμου

Δημήτρης Γ. Στεργίου

Μάρκος Συνοδινός

Ελίνα Σωτηροπούλου - Φίλιππα

Τ

Αγλαΐα Μ. Τάτση

Κωνσταντίνος Τσακίρης

Άννα Τσαλουκίδου

Υ

Φ

Γεώργιος Φάραχ

Ιωάννης Φαρμάκης

Νικόλαος Γ. Φιλιππίδης

Πελαγία Φυτοπούλου

Χ

Γιάννης Χαμπάκης

Βάσω Χρήστου

Χρήστος Χρήστου

Σταύρος Ν. Χριστοδουλάκης

Γεώργιος Θ. Χρύσης

Ψ

Ω

ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΑΛΛΙΔΗΣ

O Ανδρέας Γεωργαλλίδης σπούδασε Παιδαγωγικά, Ιστορία-Αρχαιολογία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Aκολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο του Sussex (UK). Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές Αντικείμενες Ημιευθείες (1998), Παγωμένο Kενό στους 516oC (2001), Κλειδωμένες Θάλασσες (2003), Όταν Βυθίζεται το Πιάνο (2004), Χρώματα Απέναντι (2007), Το Πιάνο Κόπασε (2011) σε ψηφιακή μορφή και την ποιητική συλλογή Ελάχιστα Περισσότερο Άδειο (2018). Το ποιητικό του έργο έχει μεταφραστεί και εκδοθεί σε δεκαέξι γλώσσες. Μετέφρασε το Tractatus Logico-Philosophicus στα ελληνικά (Ίαμβος, 2016) και είναι ο συγγραφέας του έργου From Theory to Mysticism: the Unclarity of the Notion ‘Object’ in Wittgenstein’s Tractatus (Cambridge Scholars, 2018).

ΑΘΗΝΑ ΖΟΥΡΑΡΗ

Η Αθηνά Ζουράρη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, όπου ζει τα τελευταία χρόνια.

Αυτό είναι το τρίτο βιβλίο της συγγραφέως.

Επικοινωνία με τη συγγραφέα: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

ΠΟΠΗ ΓΙΑΒΡΟΥΤΑ

Γεννήθηκε στην καρδιά του χειμώνα και ίσως γι αυτό λατρεύει τον συννεφιασμένο ουρανό, τις αστραπές, τα ζεστά μάλλινα πουλόβερ και την μυρωδιά από τα ξύλα στο τζάκι.